گونه باارزش و کمیاب انجیلی( Parrotia persica ) که به دلیل سختی چوبش به درخت آهن -Ironwood tree  ـ نیز شناخته میشود و از دوران سوم زمین شناسی،تنها در دامنه های البرز ایران ،ردپای آن را می توان یافت ،از دیگر جاهای جهان رخت بر بسته ،بنابراین، نگهداری این گونه شگفت انگیز که علاوه بر ارزش اکولوژیکی و تاریخی،دارای زیبایی خیره کننده ای برای هر ببیننده است، یک وظیفه همگانی و جهانی است.

نوشته زیر، از سایت For nature آقای هومن روانبخش  

 انجيلي داراي ويژگيهاي زيبايي شناسي منحصر بفرد است : رنگ و شكل خاص پوست تنه ، جوش خوردن شاخه هاي مجاور هم و خلق اشكال عجيب و جالب ، منظره پاييزي با برگهاي قرمز و زرشكي و زرد .
درخت انجيلی ( Parrotia persica ) از درختان جنگلهای پهن برگ خزان کننده و اندميک (انحصاري) جنگلهای خزری است . اين درخت که از جلگه تا دامنه های ميان بند شمال به چشم می خورد ، از جمله درختانيست که در عصر يخبندان با گسترش يخچالهای قطبی در بخش وسيعی از جنگلهای معتدله از بين رفت و تنها دامنه های البرز پناهی شد براي بقاي آن .



> مشخصات گياه شناسي (فارسي)
> مشخصات گياه شناسي و نيازهاي اكولوژيك (En)
> يک مقاله جالب در مورد اين درخت (En)

متاسفانه تصويري از اين درخت از جنگلهاي خودمون كه مناسب اين نوشته باشه نداشتم . تو سايتهاي فارسي هم تصويري از اين درخت بومي ايران پيدا نكردم ! بنابراين علي رغم ميلم مجبور شدم از تصاوير اين درخت ايراني در باغهاي گياه شناسي خارجي استفاده كنم . برخي مراكز تحقيقاتي كشورهاي ديگه سالهاست كه نمونه هايي از اين گياه رو ، از ايران به باغهاي گياهشناسي خودشون بردند و به مطالعه روي آن مشغولند . البته بزودی چند تصوير از جنگلهای خودمون رو نيز اضافه مي کنم .